Το νέο αφήγημα της κλιματικής αλλαγής ήρθε να μας επιβάλλει νέους περιορισμούς και απαγορεύσεις. Είναι ξεκάθαρο ότι ο άνθρωπος είναι επιβλαβής για το περιβάλλον. Ο εικοστός αιώνας με την βιομηχανική επανάσταση ήθελε εργατικό δυναμικό και προωθούσε τις γεννήσεις. Η τωρινή συνθήκη με την τεχνολογική επανάσταση δεν χρειάζεται πλέον εργάτες. Ήδη η τεχνητή νοημοσύνη που αντικαθιστά τον εργαζόμενο, καθιστά τον άνθρωπο «useless eater” σύμφωνα με τον Jacques Attali δηλαδή άχρηστο και επιζήμιο.
Ο στόχος είναι η μείωση του γενικού πληθυσμού από την στιγμή που δεν εξυπηρετεί πια σε κάτι και πάνω σε αυτόν τον στόχο χτίζονται διάφορα αφηγήματα.
Έτσι δημιουργήθηκε το χρηματιστήριο των ρύπων που είναι για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Η εμπορία εκπομπών άνθρακα είναι μια μορφή εμπορίας που επιτρέπει σε πρώτο πλάνο, σε χώρες, που διαθέτουν πλεόνασμα εκπομπών (δηλαδή εκπομπές για τις οποίες έχουν δικαιώματα αλλά δεν τις πραγματοποιήσαν , όπως οι χώρες της Αφρικής), να πωλούν την πλεονάζουσα ποσότητα σε χώρες που έχουν έλλειμμα εκπομπών (δηλαδή πραγματοποιούν περισσότερες εκπομπές από όσα δικαιώματα διαθέτουν όπως στη Δύση).
Η εμπορία εκπομπών άνθρακα είναι ένας μηχανισμός που χρησιμοποιούν οι χώρες για να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που καθορίζονται από το Πρωτόκολλο του Κιότο, δηλαδή τη μείωση των εκπομπών άνθρακα σε μια προσπάθεια μετριασμού της κλιματικής αλλαγής. Ο μηχανισμός ορίστηκε με το άρθρο 17 του πρωτοκόλλου.
Έτσι, δημιουργήθηκε ένα νέο εμπόρευμα με τη μορφή μειώσεων εκπομπών ή αφαιρέσεων. Επειδή το διοξείδιο του άνθρακα είναι το κύριο αέριο των εκπομπών θερμοκηπίου, πολλές φορές αναφέρεται ως εμπόριο άνθρακα (carbon trading). Το εμπόρευμα αυτό παρακολουθείται και εμπορεύεται όπως οποιοδήποτε άλλο εμπόρευμα. Αυτό είναι γνωστό ως αγορά άνθρακα (carbon market).
Η αρχή είναι μία «ο ρυπαίνων πληρώνει». Η βασική λειτουργία του ΣΕΔΕ, δηλαδή του Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών είναι να «ορίζει μια τιμή άνθρακα που πρέπει να καταβάλλουν οι ρυπαίνοντες, δημιουργώντας έτσι κίνητρα για μείωση των εκπομπών». Τίθεται ένα όριο συνολικών ετήσιων εκπομπών για όλες τις οικονομικές δραστηριότητες που εντάσσονται σε αυτό – ηλεκτροπαραγωγή/παραγωγή θερμότητας, ενεργοβόρος βιομηχανία και εγχώριες αερομεταφορές. Έπειτα, αυτές οι εκπομπές μεταφράζονται σε άδειες/δικαιώματα εκπομπών (1 άδεια =1 τόνος διοξειδίου του άνθρακα (CO2)) και είτε δημοπρατούνται είτε κατανέμονται δωρεάν.
Σε σημαντικές επιβαρύνσεις, φόρος περιβάλλοντος, στο κόστος της ενέργειας για τη βιομηχανία τους οικιακούς καταναλωτές, τις αερομεταφορές και τη ναυτιλία θα οδηγήσουν οι αποφάσεις που ελήφθησαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αφορούν στην επιβολή φόρου άνθρακα στα ευρωπαϊκά σύνορα, στη σταδιακή μείωση και εν τέλει κατάργηση των δωρεάν δικαιωμάτων ρύπων για τις βιομηχανίες και τις αερομεταφορές, αλλά και στην επέκταση του συστήματος εμπορίας ρύπων στη ναυτιλία.
Ο μηχανισμός αυτός που θεωρείται περιβαλλοντικά αναγκαίος,( είπαμε κλιματική αλλαγή) είναι και οικονομικά αποδοτικός. Έτσι σήμερα αποτελεί βασικό εργαλείο της ΕΕ για τον κλιματικό στόχο του 2030 .
Ο φόρος άνθρακα θα επιβληθεί στις εισαγωγές σιδήρου, χάλυβα, τσιμέντου, αλουμινίου, λιπασμάτων, ηλεκτρικής ενέργειας και υδρογόνου. Οι εισαγωγείς αυτών των αγαθών θα πρέπει να πληρώνουν τη διαφορά τιμής μεταξύ της τιμής του άνθρακα που καταβάλλεται στη χώρα παραγωγής και της τιμής των δικαιωμάτων άνθρακα στο ευρωπαϊκό χρηματιστήριο ρύπων (EU
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει την επέκτασή του και σε άλλους τομείς της οικονομίας όπως η ναυτιλία οι μετακινήσεις , υποχρεώνει για ενεργειακά κτίρια , για ηλεκτρικά μέσα μεταφοράς και στοχεύει στον ίδιο τον άνθρωπο με το αποτύπωμα του άνθρακα,
Με απλά λόγια το χρηματιστήριο ρύπων θα προκαλέσει την εκτόξευση των τιμών και την ακρίβεια στο κόστος διαβίωσης. Αυτό κατά συνέπεια μεταφράζονται σε μείωση του πληθυσμού είτε από την ακραία φτωχοποίηση , είτε από την κατάρρευση του οργανισμού εξ αιτίας των εξαντλητικών ωραρίων εργασίας , σε φτωχοποίηση αλλά και σε έναν άτυπο ή υποχρεωτικό εγκλεισμό λόγω ακρίβειας με τη νέα επινόηση των πόλεων των 15’ όπου ο πληθυσμός θα ζει κλεισμένος σε γειτονιές και ο στόχος είναι να μην μετακινούνται οι πολίτες για να μειωθούν οι εκπομπές ρύπων.
Η ιδέα της «πόλης των 15 λεπτών» είναι ζωτικής σημασίας για την Ατζέντα των Ηνωμένων Εθνών 2030 και την πράσινη ατζέντα τους «Net Zero». Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ προωθεί επίσης αυτή την νέα ιδέα. Η Οξφόρδη, η οποία έχει κηρύξει «κλιματική έκτακτη ανάγκη», ελπίζει ότι οι πόλεις της 15 λεπτών θα βοηθήσουν στην επίτευξη του οράματος του Συμβουλίου «Οξφόρδη καθαρού μηδενικού άνθρακα έως το 2040».
Άρα μετά τα έξυπνα τηλέφωνα , τις έξυπνες συσκευές, έρχεται και η «έξυπνη» πόλη για να ολοκληρώσει το έργο της επιτήρησης και του ελέγχου.
